Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το αίμα των δύο εργατών που έχασαν τη ζωή τους την προηγούμενη εβδομάδα στις εγκαταστάσεις της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους και μια νέα ισχυρή έκρηξη έρχεται να επιβεβαιώσει όχι μόνο πως για τα αφεντικά η ανθρώπινη ζωή αποτελεί αναλώσιμο υλικό μπροστά στην αδιάκοπη κούρσα για την αύξηση των κερδών τους, αλλά και ότι δεν ιδρώνει το αυτί τους όσοι νεκροί και όσοι τραυματίες κι αν υπάρξουν, αν εμείς δεν τους το κόψουμε. Χθες 15 Οκτωβρίου, νέα έκρηξη σημειώθηκε στις εγκαταστάσεις του διυλιστηρίου, κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο ακόμη εργαζομένων, οι οποίοι, υπέστησαν σοβαρά τραύματα και εγκαύματα.
Το νέο περιστατικό έρχεται μόλις λίγες ημέρες μετά τον θάνατο δύο εργατών στον ίδιο χώρο και αναδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το ερώτημα της ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Όταν οι εκρήξεις επαναλαμβάνονται, όταν εργαζόμενοι τραυματίζονται σοβαρά και συνάδελφοί τους δεν επιστρέφουν ποτέ στα σπίτια τους, όταν οι θάνατοι εργατών έχουν γίνει ένα καθημερινό πια φαινόμενο τα λόγια περιττεύουν και η οργάνωση και ο αγώνας αποτελούν μονόδρομο.
Η πραγματικότητα είναι πως μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, η προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων μόνιμα θα υποτάσσεται στις απαιτήσεις της παραγωγής και της κερδοφορίας. Η εντατικοποίηση της εργασίας και η υποβάθμιση των μέτρων ασφαλείας δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου οι εργαζόμενοι καλούνται να παράγουν πλούτο για τα αφεντικά, με αντίτιμο έναν μισθό που δεν αρκεί για να βγει ο μήνας στην καλύτερη και στην χειρότερη, με τίμημα με την ίδια τους τη ζωή. Την ώρα που οι επιχειρηματικοί όμιλοι μετρούν τα κέρδη τους, η εργατική τάξη μετρά τραυματίες και νεκρούς συναδέλφους.
Η απάντηση βρίσκεται στη συλλογική οργάνωση και στον ακηδεμόνευτο αγώνα των ίδιων των εργαζομένων. Στην αντίσταση απέναντι στις εργοδοσίες, στη διεκδίκηση ουσιαστικών μέτρων προστασίας, στην επιβολή αυστηρών ελέγχων, στην άρνηση εκτέλεσης επικίνδυνων εργασιών και στην εργατική αλληλεγγύη, μέχρι τα μέσα παραγωγής και όλος ο πλούτος των αγαθών και των υπηρεσιών να περάσουν στα δικά μας χέρια. Κανένας εργαζόμενος να μην αναγκάζεται να διαλέξει ανάμεσα στο μεροκάματο και την ίδια του τη ζωή. Κανένας κεφαλαιοκράτης να μην κοιμάται ήσυχος.
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΕΙΚΟ, ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
