Η 1η Μάη δεν είναι αργία ούτε μια ακόμη «ημέρα ανάπαυσης» στο σχολικό ημερολόγιο. Είναι ημέρα απεργίας και αγώνα, χαραγμένη από τους αιματηρούς αγώνες της εργατικής τάξης απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο. Από το Σικάγο του 1886 μέχρι τη Θεσσαλονίκη του 1936, η ιστορία της Πρωτομαγιάς δεν είναι μια επετειακή αφήγηση, αλλά μια ζωντανή υπενθύμιση ότι το 8ωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, η κυριακάτικη αργία, και οι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας που σήμερα κατακρημνίζονται, δεν ήταν ευγενική παραχώρηση εκ των άνω, ούτε προϊόν «διαλόγου» σε γραφεία πίσω από κλειστές πόρτες. Αποτελούν κεκτημένα που κερδήθηκαν με αίμα μέσα από αγώνες, απεργίες και σφοδρές συγκρούσεις και οφείλουμε να τα υπερασπιστούμε. Η Πρωτομαγιά δεν ανήκει στο παρελθόν, αποτελεί κομμάτι μιας αδιάκοπης ταξικής αντιπαράθεσης που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και μας υπενθυμίζει πως τίποτα δεν μας χαρίστηκε και δεν πρόκειται να μας χαριστεί.
Μέσα στην παρούσα συγκυρία, που κεκτημένα αιώνων καταργούνται, ο χώρος της εκπαίδευσης δεν αποτελεί εξαίρεση. Παρά την ιδεολογική κατασκευή του «λειτουργήματος», οι εκπαιδευτικοί είμαστε εργαζόμενοι που βιώνουν την ίδια πραγματικότητα με το σύνολο της εργατικής τάξης: επισφάλεια, ελαστικές σχέσεις εργασίας, απουσία συλλογικών συμβάσεων, συμβάσεις ορισμένου χρόνου και πελατειακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα, διαρκείς μετακινήσεις, υποχρηματοδότηση σχολικών μονάδων, εντατικοποίηση, αξιολόγηση και πειθαρχικά στον δημόσιο τομέα. Τα παραπάνω συνθέτουν ένα τοπίο, όπου η εργασία μας υποτιμάται συστηματικά, τα σχολεία λειτουργούν όλο και περισσότερο με όρους αγοράς, ενώ η παιδεία μετατρέπεται σε πεδίο πειθάρχησης, εξοικονόμησης κόστους και αναδιάρθρωσης σύμφωνα με τις επιταγές της κρατικής και καπιταλιστικής ατζέντας για παραπάνω αφαίμαξη των πολλών και μεγαλύτερη κερδοφορία των λίγων.
Η λεγόμενη «αργία» της Πρωτομαγιάς για τους εκπαιδευτικούς έρχεται για να μετατρέψει μια ιστορική μέρα αγώνα σε ουδέτερο «διάλειμμα» δίχως αγωνιστικό φορτίο, αποκόβοντάς την από το πραγματικό της περιεχόμενο. Στη σημερινή συγκυρία, τα εργατικά κεκτημένα αποδομούνται μεθοδικά. Η εντατικοποίηση της εργασίας, η επισφάλεια, η ακρίβεια και η υποβάθμιση των δημόσιων σχολικών δομών είναι πλέον μια χρόνια πραγματικότητα. Το κράτος και το κεφάλαιο αναδιαρθρώνουν συνολικά τους όρους ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας προς όφελος της κερδοφορίας. Την ίδια στιγμή, ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός αποδεικνύεται ανίκανος και απρόθυμος να οργανώσει πραγματικές αντιστάσεις, περιορίζοντας τις κινητοποιήσεις σε αποσπασματικές και εκτονωτικές φωτοβολίδες.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η Πρωτομαγιά δεν αποτελεί μέρα εκδρομής. Είναι μέρα αγώνα, συλλογικής παρουσίας στον δρόμο, ημέρα δράσης και διεκδίκησης. Ως εργαζόμενοι/ες στην εκπαίδευση, οφείλουμε να επανανοηματοδοτήσουμε την Πρωτομαγιά ως αυτό που πραγματικά είναι: ημέρα αγώνα και συγκρούσεων με το κράτος και το κεφάλαιο. Ημέρα σύνδεσης των επιμέρους καθημερινών διεκδικήσεων, με τον συνολικό ταξικό αγώνα. Η συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις, η συλλογική ταξική οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς, η συγκρότηση συλλογικών δομών αντίστασης και αλληλεγγύης αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για να σπάσει η απομόνωση και η παθητικότητα και να εντατικοποιηθούν οι αγώνες.
Καλούμε τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να δώσουν μαζικά το παρών στις απεργιακές συγκεντρώσεις της εργατικής πρωτομαγιάς και να ενισχύσουν τα μπλοκ της Φεντεραλιστικής ´Ενωσης Αναρχικών σε Αθήνα και Πάτρα.
Να συνδέσουμε τις διεκδικήσεις μας με το σύνολο της εργατικής τάξης, απέναντι στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας. Η συλλογική οργάνωση και ο αγώνας από τα κάτω παραμένουν η μόνη ρεαλιστική απάντηση στην βαρβαρότητα των καιρών.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΔΟΜΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΑΘΗΝΑ: 11.00 ΧΑΥΤΕΙΑ
ΠΑΤΡΑ: 10.30 ΠΛ.ΟΛΓΑΣ
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ – Κλαδική Ένωση Εκπαιδευτικών
