Η Πάολα Ρεβενιώτη, γνώρισε από νωρίς την καταπίεση, τον αποκλεισμό και την βία. Όχι ως αφηρημένες έννοιες αλλά ως βιωμένη πραγματικότητα. Όμως, αυτή την εμπειρία δεν την αντιμετώπισε ποτέ ως μια ατομική υπόθεση, ως ένα ατομικό βίωμα και μια ατομική «αλήθεια» μιας τρανς γυναίκας. Αντίθετα, επέμενε ότι η κοινωνική καταπίεση δεν μπορεί να τεμαχίζεται σε επιμέρους ταυτότητες, αλλά οφείλει να συνδέεται με τις συνολικότερες καταπιέσεις. Γι’ αυτό και η ίδια δεν αντιμετώπιζε την έμφυλη καταπίεση μόνο ως ζήτημα ταυτοτικής αναγνώρισης, αλλά ως ζήτημα ταυτόχρονα ταξικό και κοινωνικό. Όπως η ίδια έλεγε με τον δικό της αιχμηρό τρόπο, δανεισμένη λόγια του Ντίνου Χριστιανόπουλου, «ο κώλος δεν συγκροτεί κοινότητα, κοινότητα μου είναι όσοι μοιραζόμαστε τα ίδια όνειρα».
Η Πάολα δεν έπαψε ποτέ να είναι μια ανυπότακτη φυσιογνωμία. Η πορεία της, αδιαμφισβήτητα πλούσια σε αντιφάσεις και αμφισημίες, άφησε σίγουρα ένα ιδιαίτερο αποτύπωμα, στην τέχνη, στον κινηματογράφο και στην δημόσια παρέμβαση, γιατί υπήρξε βαθιά συνδεδεμένη με τους ταξικά προσδιορισμένους ανθρώπους, τους αποκλεισμένους, τους αδικημένους, τους απόκληρους, τους ξενιτεμένους.
Μέσα στις πολυάριθμες αναφορές των ημερών, θεωρούμε σημαντικό να υπενθυμίσουμε μια ιστορική αλήθεια που συχνά παραλείπεται: στις απαρχές της πολιτικής της διαδρομής η Πάολα υπήρξε κομμάτι του πολιτικού μας χώρου. Βρέθηκε στις πορείες, στις συνελεύσεις, στις συγκρούσεις, δίπλα στους ανθρώπους ενός κινήματος που πάλευε και παλεύει, σε αντίθεση με τους μετέπειτα συνοδοιπόρους της, για μια κοινωνία χωρίς κράτος, κεφάλαιο και εξουσία.
Δεν παραγνωρίζουμε ότι οι πολιτικές μας διαδρομές αποκλίνουν. Η επιλογή της να συμπορευτεί με το ΜέΡΑ25 του υπουργού του λιτού βίου και να κινηθεί στο πεδίο της κοινοβουλευτικής πολιτικής βρίσκεται σε σαφή αντίθεση με τις αναρχικές αρχές και όσα εμείς πρεσβεύουμε ως οργάνωση. Ο αποχαιρετισμός μας δεν προϋποθέτει αποσιώπηση αυτών των διαφορών. Η ιστορική συνέπεια επιβάλλει να αναγνωρίζουμε τόσο τις κοινές αφετηρίες όσο και τις αποκλίνουσες ή ακόμη και ρηξιακές διαδρομές.
Καλό ταξίδι, Πάολα.
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
