Το 1936, μέσα στην δίνη του στρατιωτικού πραξικοπήματος του Φράνκο, εκατομμύρια άνθρωποι στην Ισπανία δεν περιορίστηκαν μόνο στην αντίσταση απέναντι στον φασισμό. Σε πολλές περιοχές, οι εργαζόμενοι πήραν στα χέρια τους την ίδια την οργάνωση της κοινωνικής ζωής. Εργοστάσια, αγροί, υπηρεσίες, τέχνες, όλα πέρασαν στα χέρια συλλογικών οργάνων αυτοδιαχείρισης, κάνοντας πράξη τις αναρχικές κομμουνιστικές προτάσεις.
Η Κοινωνική Επανάσταση του 1936 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία των αγώνων για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς κράτος και καπιταλισμό. Η κοινωνικοποίηση και η κολεκτιβοποίηση δεν ήταν απλώς θεωρητικές ιδέες ή μακρινά οράματα, αλλά αποτέλεσαν ζωντανές πρακτικές που εφαρμόστηκαν από απλούς ανθρώπους της εργασίας, οι οποίοι απέδειξαν ότι η κοινωνία μπορεί να οργανωθεί διαφορετικά, με βάση την συλλογική ευθύνη, την ισότητα, την αλληλοβοήθεια και την άμεση συμμετοχή όλων στην διαχείριση των κοινωνικών υποθέσεων.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία είχαν οι αναρχικοί και οι αναρχοσυνδικαλιστές, μέσα από οργανώσεις όπως η CNT και η FAI. Με δεκαετίες αγώνα με όλες τις μορφές στους χώρους εργασίας, στις πόλεις και στην ύπαιθρο, συνέβαλαν στη δημιουργία ενός κινήματος που πάλεψε για να ανατρέψει το «παλιό» και να οικοδομήσει μια νέα κοινωνία, δείχνοντας στους εργάτες όλους του κόσμου, όπως και στους καταπιεσμένους εργάτες των σοβιετικών καθεστώτων της δήθεν εργατικής εξουσίας, «πώς γίνεται μια Επανάσταση».
Οι κολεκτίβες της Ισπανίας μας θυμίζουν ότι οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές δεν γεννιούνται από αλλαγές κυβερνήσεων και μεταρρυθμίσεις απ’ τα πάνω, ούτε με κομματικές πρωτοβουλίες. Είναι αποτέλεσμα της συλλογικής δράσης των ανθρώπων που αποφασίζουν να πάρουν την ζωή τους στα χέρια τους. Μας δείχνουν ότι η εγκαθίδρυση μιας αταξικής και ακρατικής κοινωνίας με τον πλούτο στα χέρια αυτών που τον παράγουν, δεν είναι «ανέφικτη ουτοπία», αλλά ρεαλιστική δυνατότητα που μπορεί να πάρει πραγματική μορφή αν υπάρχει αγώνας, σχέδιο, δημιουργία και επαναστατικό πρόγραμμα.
90 χρόνια μετά, η εμπειρία εκείνης της περιόδου παραμένει ζωντανή. Μπορούμε να οργανώσουμε την παραγωγή και την καθημερινότητά μας χωρίς αφεντικά και ιεραρχίες; Μπορούμε να ανατρέψουμε το κράτος και την εξουσία του; Η ιστορία της Κοινωνικής Επανάστασης στην Ισπανία, μας δείχνει πως τίποτα δεν είναι ανέφικτό. Στο χέρι μας είναι να αποδείξουμε στους ισχυρούς αυτού του κόσμου ότι η ιστορία δεν τελείωσε, ότι το σύστημα τους δεν είναι ανίκητο, ότι η νίκη τους είναι ιστορικά προσωρινή.
Η Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών Αθήνας διοργανώνει ένα διήμερο ιστορικών και πολιτικών εκδηλώσεων αφιερωμένο στα 90 χρόνια από την Κοινωνική Επανάσταση στην Ισπανία. Μέσα από προβολές, μουσικές, εκθέσεις φωτογραφίας, βιβλία και πολιτικές εκδηλώσεις-συζητήσεις, θα μιλήσουμε για τα γεγονότα και τα διδάγματα μιας ιστορικής περιόδου που συνεχίζει να εμπνέει όσους αγωνίζονται για κοινωνική ελευθερία, οικονομική ισότητα και δικαιοσύνη και που οφείλει να εμπνεύσει όλους όσοι σήμερα αναζητούν διέξοδο από την βαρβαρότητα ενός συστήματος που τους συνθλίβει καθημερινά την ζωή.
18 και 19 Ιουλίου από τις 19.00
Στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα
Εξάρχεια Ζ.Πηγής και Ισαύρων
Το πρόγραμμα του διημέρου, εδώ
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
