Στις 4/1/2020 πραγματοποιείται στο κέντρο της Αθήνας αυθόρμητη πορεία 150 διαδηλωτών ως απάντηση στις φρικαλεότητες που συντελούνταν από το ελληνικό κράτος εκείνη την περίοδο στα σύνορά του Έβρου, με τον ελληνικό στρατό να πυροβολεί εν ψυχρώ μετανάστες/τριες, έχοντας στο πλάι του και αυτόκλητους συνοριοφύλακες σε ρόλο παραστρατιωτικής εφεδρείας. Η εν λόγω αντανακλαστική πορεία πορεύτηκε σε κεντρικούς δρόμους της Πλάκας και κατά την αποχώρηση μέρους των συμμετεχόντων της από το μετρό της Ακρόπολης, αυτοί περικυκλώνονται από αστυνομικές δυνάμεις εντός του σταθμού, με αποτέλεσμα την σύλληψη 43 εξ αυτών, ενός εκ των οποίων και το μέλος μας, Μιχάλης Β.
Τα γεγονότα στα σύνορα του Έβρου το 2020 αποτέλεσαν μια από τις πιο αισχρές σελίδες στην ιστορία της βιαιότητας του ελληνικού κράτους κατά των μεταναστών και των προσφύγων. Η κινητοποίηση του ελληνικού στρατού και η συνεργασία του με τις φασιστικές εφεδρείες που προσέτρεξαν στα σύνορα του Έβρου κατέληξαν σε ένα κρατικό πογκρόμ κατά των μεταναστών/στριών με την βίαιη απώθηση τους με μέσα όπως δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες αλλά και πραγματικά πυρά. Το αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος τουλάχιστον 2 μεταναστών από τις σφαίρες του ελληνικού στρατού και η σύλληψη 100 μεταναστών. Άνθρωποι που αρχικά βρέθηκαν θύματα των διακρατικών ανταγωνισμών και των «παιχνιδιών εξουσίας» ανάμεσα στο τουρκικό κράτος από την μία και την Ευρωπαϊκή Ένωση από την άλλη, εν συνεχεία βρέθηκαν θύματα μπροστά στα πολυβόλα του ελληνικού κράτους. Η συνθήκη αυτή επιβεβαιώνει τον βρώμικο ρόλο του συστήματος όσον αφορά το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα: τα ίδια τα κράτη και οι καπιταλιστές δημιουργούν την προσφυγιά και την μετανάστευση με τους πολέμους και τους διακρατικούς ανταγωνισμούς τους και έπειτα στοχοποιούν με βιαιότητα, εκμεταλλεύονται ή και δολοφονούν εν ψυχρώ τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, οικοδομώντας το αφήγημα περί «εξωτερικών εχθρών» και «εισβολέων»
Το ελληνικό κράτος, λόγω της γεωπολιτικής του θέσης στα νοτιοανατολικά σύνορα της Ε.Ε., έχει αναλάβει διαχρονικά ένα αναβαθμισμένο ρόλο στην δολοφονική διαχείριση του προσφυγικού και μεταναστευτικού. Από τα κολαστήρια των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών με το πιο κραυγαλέο παράδειγμα την Μόρια επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έως τις βίαιες επαναπροωθήσεις από το ελληνικό λιμενικό, τα ναυάγια που προκαλεί στα θαλάσσια σύνορα, με πιο τραγικό παράδειγμα επί κυβερνήσεως Ν.Δ. το ναυάγιο τη Πύλου που έχασαν την ζωή τους εκατοντάδες άνθρωποι, έως τους πυροβολισμούς κατά μεταναστών στα χερσαία σύνορα, το ελληνικό κράτος ακολουθεί με συνέχεια και συνέπεια και κατά τις προσταγές της Ε.Ε. (από την οποία εξασφαλίζει παχυλές χρηματοδοτήσεις για το «μεταναστευτικό») μια θανατοπολιτική εγκλεισμού και δολοφονιών κατά των μεταναστών και των προσφύγων.
Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει τοποθετήσει από την αρχή της εκλογής της το «μεταναστευτικό» ψηλά στις ατζέντα της , προς τέρψιν και συσπείρωση ενός ακροδεξιού ακροατηρίου και έχει θέσει την αντιμεταναστευτική ρητορική και πολιτική της σε πλήρη εφαρμογή (με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον νέο αντιμεταναστευτικό νόμο). Η εγκληματική δράση της, μάλιστα τον Ιανουάριο του 2020 κατά των μεταναστών στον Έβρο, με όσα περιγράφηκαν παραπάνω, παρουσιάστηκε και συνεχίζεται να παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως μια μεγάλη εθνική επιτυχία προάσπισης των συνόρων, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο μια εθνική συσπείρωση πάνω στο αίμα των μεταναστών. Ως γνωστόν άλλωστε πάνω στις εθνικές «επιτυχίες» χτίζονται νεκροταφεία για τους λαούς και τις εργατικές τάξεις.
Πάντοτε, όμως, μέσα στην κοινωνία, απέναντι στις βαμμένες με αίμα εθνικές «επιτυχίες» κατά των μεταναστών και των προσφύγων δημιουργούνται και οι αντίρροπες δυνάμεις που έχουν εκφραστεί διαχρονικά με πράξεις κοινωνικής αλληλεγγύης και αγωνιστικές απαντήσεις κατά της κρατικής πολιτικής επί του μεταναστευτικού – προσφυγικού. Μια τέτοια ελάχιστη πράξη προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η πορεία που διοργανώθηκε και πορεύτηκε δυναμικά στο κέντρο της Αθήνας την περίοδο της άνοιξης του 2020, καθώς και άλλες κινητοποιήσεις που διοργανώθηκαν εκείνη την περίοδο, με το αίμα των μεταναστών στο Έβρο να είναι νωπό.
Η πορεία στην Αθήνα δέχθηκε την κατασταλτική επίθεση του κράτους με τον εγκλωβισμό των συμμετεχόντων της που αποχώρησαν από το μετρό της Ακρόπολης και την μαζική σύλληψη 43 διαδηλωτών/τριων. Ο εγκλωβισμός και οι συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν με την καθοριστική συμβολή της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, η οποία έστειλε σήμα στους μπάτσους και διέκοψε την λειτουργία των διερχόμενων συρμών, ώστε να περικυκλωθούν οι συμμετέχοντες/ουσες της πορείας από την ομάδα δράση και να συλληφθούν. Η μαζική σύλληψη 43 διαδηλωτών/τριων από μια πορεία, στο διάστημα λίγο πριν την έναρξη της καραντίνας, αποτέλεσε ένα έναυσμα για την κατασταλτική στρατηγική της κυβέρνησης που ξεδιπλώθηκε και μετέπειτα ιδιαίτερα την περίοδο της πανδημίας, με την συνέχεια των μαζικών συλλήψεων στον σωρό κατά την διάρκεια κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων.
Οι κατηγορίες που προσάφτηκαν κατά των συλληφθέντων είναι πέντε πλημμεληματικού χαρακτήρα: υποβάθμιση περιβάλλοντος, απείθεια, παρακώλυση συγκοινωνιών, διατάραξη κοινής ειρήνης και φθορά ξένης ιδιοκτησίας. Σημαντικό είναι να αναφέρουμε πως μήνυση κατά των συλληφθέντων έχει κάνει και ο πρόεδρος της ΣΤΑ.ΣΥ., λειτουργώντας σε απόλυτη σύμπνοια με τον θεσμικό του ρόλο, ως τσάτσος και ρουφιάνος του συστήματος. Η παρακώλυση συγκοινωνιών, μάλιστα, αφορά και τον διερχόμενο συρμό που οι ίδιοι σταμάτησαν, ώστε να επιτευχθούν οι συλλήψεις…
Η απάντηση απέναντι στην καταστολή και την σιγή νεκροταφείου που θέλει να επιβάλλει το κράτος μπροστά στις φρικαλεότητες που διαπράττει, δεν μπορεί να είναι άλλη από την όξυνση, την ενδυνάμωση και την αναβάθμιση των αγώνων, των αντιστάσεων και των αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Γιατί το τσάκισμα της καταστολής, περνάει μέσα από την αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων, που αυτή την στιγμή γέρνουν υπέρ των σχεδιασμών του κράτους και του κεφαλαίου. Η υπεράσπιση των επιλογών αγώνα μας μπροστά στις δικαστικές αρχές αποτελεί για εμάς πάγια θέση και τακτική μας. Αποτελεί συνέχεια του αγώνα που δίνουμε στον δρόμο και σε κάθε πεδίο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα και μέσα στις δικαστικές αίθουσες. Ενάντια στους δικαστικούς λακέδες του κράτους, ενάντια στους μπάτσους και τους κάθε λογής ρουφιάνους τους συστήματος. Γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και πρέπει να το προασπιστούμε απέναντι στους εχθρούς μας.
Ειδικότερα όταν το ελληνικό κράτος δολοφονεί κατά σύστημα μετανάστες και πρόσφυγες και οξύνει την δολοφονική αντιμεταναστευτική του πολιτική, η απάντηση στις διώξεις σαν κι αυτή της Ακρόπολης δεν μπορεί να είναι άλλη από την αλληλεγγύη και την πολιτική τους υπεράσπιση.
Τετάρτη 14/1 στις 9:00 εφετείο Λουκάρεως (2ος όροφος – αίθουσα Δ80 Γ’)
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ – Ομάδα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές/τριες
